Teofil Lorkiewicz
Biografia
Teofil Lorkiewicz urodził się 1 marca 1885 roku w Pobiedziskach. Uczęszczał do gimnazjum w Gnieźnie, gdzie w 1903 roku wstąpił do patriotycznej organizacji Towarzystwo Tomasza Zana. Za działalność w tej organizacji został relegowany ze szkoły w 1906 roku, nie mogąc zdać matury.
W 1907 roku rozpoczął studia leśne w Akademii Leśnej w Tharandt (Königliche-Sächsische Forstakademie), które ukończył w 1910 roku. W kolejnych latach pracował w prywatnych lasach, m.in. w Czerniejewie, Chlewiskach, a przed wybuchem I wojny światowej wrócił do Wielkopolski.
Po odzyskaniu niepodległości został dyrektorem okręgowym lasów państwowych w Gdańsku, a po likwidacji tego okręgu w 1924 roku objął stanowisko dyrektora okręgowego Lasów Państwowych w Toruniu, gdzie pracował do 1932 roku. Następnie pełnił tę samą funkcję w Poznaniu aż do 1939 roku.
W trakcie kampanii wrześniowej przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako kasjer w drogerii i w spółce handlującej drewnem. Zaangażował się w działalność niepodległościową, a w 1941 roku powierzono mu kierowanie sprawami gospodarki leśnej w podziemnej Delegaturze Rządu na Kraj. Zorganizował Radę Główną Leśnictwa oraz rozbudowaną sieć leśników w całym kraju, która zajmowała się dezorganizacją niemieckich planów pozyskiwania drewna, dokumentacją zniszczeń wyrządzanych w lasach i pomocą leśnikom.
Po wybuchu powstania warszawskiego został aresztowany 3 sierpnia 1944 roku przez siły okupanta i wkrótce potem zamordowany. Jego nazwiskiem nazwano rondo w Toruniu, a w 2015 roku odsłonięto dwa pomniki - głaz z tablicą w Czerniejewie oraz obelisk przed siedzibą Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu, budynkiem, który powstał staraniem Lorkiewicza w 1930 roku.